Huibert Brouwer
Als beginnend kunstenaar probeer ik in mijn werk veel te experimenteren met materialen en beeldtaal. In elk werk zoek ik naar de poëzie tussen materiaal, symboliek, vorm en de betekenis die ik in het beeld wil vinden.
In mijn werk verken ik veelal zorgrelaties, familie, huiselijkheid en de kwetsbaarheid die we daarin ervaren. Ik ben ook geïnteresseerd in hoe we met deze relaties omgaan in een steeds complexere wereld die efficiëntie en commercialisering voorrang geeft boven het langzame en feilbare werk dat interpersoonlijke relaties vormgeeft. Wat en hoe ik maak, is daarom vaak traag, zorgvuldig en vestigt juist de aandacht op de eigen onvolkomenheden.
Mijn werk omvat vaak het creeëren van ruimtes die spelen met de presentatie van vertrouwde plaatsen en symbolen, waarbij hints worden achtergelaten over wat er is gebeurd of welke (persoonlijke) relatie er in die ruimte thuis hoort. Iemand beschreef mijn werk terug aan me als een “murder mystery” scène, waar altijd iets onopgelosts blijft. Bij het ontwikkelen van een werk begin ik meestal met persoonlijke, anekdotische elementen en bouw ik vervolgens een verband op met gedeelde verhalen en maatschappelijke kwesties, zoals woningnood of sociale atomisering.







